Δεν είχα κάμερα. Δεν είχα σχέδιο. Μόνο το κινητό μου και μια περιέργεια.
Είδα μια μέλισσα να πετάει κοντά μου. Στάθηκα.
Πήρα βαθιά ανάσα και πάτησα το κουμπί.
Την πέτυχα στον αέρα.
Εκείνη τη μέρα δεν κατάλαβα τι ακριβώς έγινε. Το ένιωσα όμως. Κάτι με τράβηξε πιο μέσα.
Από τότε, κοιτάζω διαφορετικά. Όχι για να φτιάξω κάτι όμορφο.
Αλλά για να κρατήσω αυτό που ίσως χανόταν.
Έτσι ξεκίνησε το πρώτο μικρό «κάτι» που με συνεπήρε.
Οι πρώτες μου φωτογραφίες με «θέμα».
Όχι απλώς μια στιγμή, αλλά μια προσπάθεια να αποδώσω χαρακτήρα.
ότε κατάλαβα πως ένα αυτοκίνητο μπορεί να σταθεί σαν πρόσωπο.
Αν το φωτίσεις σωστά, σου μιλάει
Δεν ήταν δουλειά. Ήταν δοκιμή.
Κι όμως, κάτι μέσα μου άρχισε να σταθεροποιείται.
Το φως, η σκιά, οι γραμμές.
Όλα άρχισαν να αποκτούν σημασία.